Hannah jest kobietą szczęśliwą. Spełnia się w zawodzie, ma wspaniałą rodzinę i wielu przyjaciół. Jednak pewnego razu znajduje fotografię, która przypomina jej o nieszczęśliwej miłości. Wracają nie tylko wspomnienia – wkrótce w jej życiu zjawia się On… Czy warto dać szansę, szczególnie gdy na jaw wychodzi skrywany przez Marco sekret? Najnowszy romans Samanty Young „Ostatnia szansa” ukaże się 18 lutego br. nakładem Wydawnictwa Burda Książki.
Preston i Child znów posyłają agenta Pendergasta na spotkanie ze śmiercią. Pewnego wieczoru na progu ktoś porzuca ciało Albana - jego syna i równocześnie najgroźniejszego przeciwnika. W brzuchu zabitego znaleziony zostaje niezwykły błękitny turkus... Czy dawno zapomniany sekret z przeszłości zniszczy życie agenta? „Błękitny labirynt” to nowy thriller Douglasa Prestona i Lincolna Childa, który ukazał się 3 czerwca nakładem Wydawnictwa Burda Książki.
Wiedzieliście, kto to jest Manu Chao? Ja nie wiedziałam do czasu, kiedy w moje ręce trafiła ta szalona, surrealistyczna autobiografia. Ale nigdy nie jest za późno, żeby się douczyć. Witamy w życiu kompozytora i wykonawcy muzyki folk i latynoskiej. I zapraszamy do jednej z najbardziej szalonych książek w życiu.
Książki J.R. Rain są bardzo popularne na całym świecie. Podejrzewam, że na listach wielbicieli znajdzie się więcej kobiet, które bardziej utożsamią się z bohaterką. Ale każdy wielbiciel wampirów powinien czuć się w miarę usatysfakcjonowany. Rewolucji nie ma. Ale przyjemność na pewno.
Kolejna część niesamowitego cyklu „Świadkowie. Zapomniane głosy”. Nic tak nie opowiada historii jak jej świadkowie. Całość wciąga jak najlepsza powieść.

Studencka Marka

odpowiedz na wszystkie pytania



W ciągu ostatnich 30 dni zagłosowano (przeliczam) razy w naszych ankietach

Dom na jeziorze

To naprawdę poważna, trudna, chociaż nie śmiertelna choroba. Objawy? Stagnacja. Widzieliście gdzieś nieruchomo stojących ludzi z książką w ręku? Takich, którym nie przeszkadza ruch uliczny,  terminy w pracy, dzwoniący zdenerwowany szef. Jeśli do nich zagadacie, pewnie nie odpowiedzą. Jest poważna szansa, że w ich rękach znajduje się właśnie Sarah Jio. Nie przeszkadzajcie aż do ostatniej strony. I jeszcze chwilę po tym, bo po takiej powieści trzeba ochłonąć.

2.jpg

Tak jak zawsze w powieściach Jio, główną bohaterką jest kobieta. W zasadzie nawet dwie kobiety. Ada rozpacza po tragedii, która każdego rozsypałaby w maleńkie kawałeczki. Chociaż od tragicznej śmierci córki i męża minęły dwa lata, wciąż nie jest w stanie zostawić za sobą pierwszej fazy żałoby i myśleć o dalszym życiu bez rodziny. Pomysł wyjazdu z Nowego Jorku do Seattle i zamieszkania, chociaż na chwilę, na pływającej barce wydaje się być tym, czego potrzebuje. Wkrótce po przyjeździe dowiaduje się, że kiedyś na tej samej barce mieszkała dwudziestokilkuletnia Penny. Pewnej nocy zniknęła bez śladu… Czy wyjaśnienie tajemnicy sprzed lat przyniesie ukojenie w teraźniejszości?

To nie jest literatura, która zdobędzie Nobla. Pewnie nawet nie Pulitzera. Ale to powieść jak najprawdziwsza podróż, taka która dosłownie przenosi nas we własne wydarzenia, sprawia, że bohaterowie chociaż przez chwilę stają się nam bliscy jak rodzina, a my sami nie jesteśmy w stanie przejść obojętnie. To książka, która zyska sobie miliony wielbicieli na całym świecie, takich którzy wieść o kolejnej powieści przywitają z radością i ustawią się w kolejkach do księgarni. To książka, która utuli w smutku, da natchnienie, nawet w momencie, kiedy pozornie nie jest ono potrzebne. Sarah Jio snuje historię dwóch kobiet spokojnie, kroczek po kroczku, pozwalając nam powoli chłonąć dwie opowieści o wielkiej i często bardzo nieszczęśliwej miłości. Jej słowa malują nam w głowie obrazy doskonałe i bardzo wyraźne, opowiadające  przepięknie utkaną opowieść o pragnieniach, pasji i chęci życia, nawet jeśli to życie wydaje się rozpadać w małe kawałeczki. To przepiękna, emocjonalna, niezmiernie wzruszająca opowieść o kobietach, których życie nie przypominało dziecięcych marzeń, ale było równie niepowtarzalne. Nie znajdziecie w niej tandetnych cukierkowych zwrotów, nie znajdziecie nadmiernie łatwych rozwiązań. Nie będzie wciskanych nam w gardło nieprawdziwych happy endów, na tle zachodzącego słońca. Będzie prawdziwa, przesiąknięta emocjami historia. Absolutnie genialna, całkowicie magiczna. Nie powiem, padła łezka wzruszenia. Kiedy kolejna powieść autorki? I dlaczego tak późno?

Marta Czabała

Przeczytane, polecane
1.jpg
Zdumiewający jest język, którym napisana jest ta książka. Momentami znowu przypominający peerelowskie kryminały, momentami fragmenty z ulotek reklamowych. Czasem autor zaskoczy nas niecodziennym zastosowaniem jakiegoś słowa w nieprzynależnym mu znaczeniu. Wszyscy mówią pełnymi zdaniami, starannie doprecyzowują to, co mają na myśli, tak samo też postępuje autor, który nie unika wskazywania na intencje swoich postaci, podpowiadając nam np. że właśnie zażartowali.

Więcej...
idealne.jpg
Na okładce wyczytałam, że „"Idealne życie" potwierdza nieprzeciętny talent Kołczewskiej do ukazywania ludzi w sytuacjach niby-codziennych, a tak naprawdę ekstremalnych.” I to niewątpliwie prawda, chociaż nie całkowita.

Więcej...
wyscig.jpg
Z każdą kolejną stroną nabierałam pewności, że z tej książki powstałby pierwszorzędny, doskonały film. Czy mogłoby ją kupić Hollywood i przerobić na wyjątkowy (tak samo wyjątkowy jak książka) film?


Więcej...
Histerie rodzinne_1.jpg
Kocham tę książkę. Śmiałam się, płakałam, przejmowałam wydarzeniami z życia kolejnych bohaterów. Dlaczego się śmiałam? Bo Izabela Pietrzyk ma tą wyjątkową zdolność do barwnych, celnych dialogów, przezabawnych komentarzy i ripost, które wygłaszają bohaterki jej książki.


Więcej...
nie_ma.jpg
Nie ma chyba takiego czytelnika na świecie, który nie będzie w stanie przewidzieć końca tej powieści. Po prostu nie ma. Wszyscy, a może raczej wszystkie wiemy, że całość prowadzi do nieuchronnego happy endu, poprzedzanego rozwijającym się powoli romansem głównych bohaterów.

Więcej...

3.jpg
Maryli nie da się nie lubić. Celne uwagi, błyskotliwe spostrzeżenia i typowe, impulsywne kobiece zachowania sprawiają, że z kobietą z łatwością utożsamią się czytelniczki, albo też uznają ją za swoją najlepszą przyjaciółkę. Jedno albo drugie, innej opcji nie ma.


Więcej...

w_s__usznej.jpg
O niechlubnej części amerykańskiej historii przypomina Diane Chamberlain, tworząc wyjątkową społeczną powieść, przygniatającą mocną ręką emocji, głęboko poruszającą, aż do samej kości.

Więcej...
jajko.jpg
Doskonała w swoim fachu scenarzystka Agnieszka Krakowiak-Kondracka wie, jak napisać powieść dla powszechnego (w dobrym sensie tego słowa) czytelnika, spragnionego pocieszenia, rozrywki i przyjemności literackiej. Jest w tym temacie doskonała.


Więcej...
tsunami.jpg
Autorka brutalnie opisuje kolejne miesiące życia. Odnalezienie zwłok najbliższych, niektórych nawet kilka miesięcy po fali. Wartę rodziny, przerażonej (całkiem słusznie), że Sonali będzie chciała targnąć się na swoje życie.


Więcej...
zerwana_wiez.jpg
Ta książka tchnie takimi emocjami, że naprawdę trudno jest nie podejrzewać, że oto może przyszło nam czytać prawdziwą historię. Może nie samej autorki, ale historię zasłyszaną, opowiedzianą, gdzieś przez kogoś, kto przeszedł przez koszmar głównej bohaterki.

Więcej...

1.jpg
Siłą tej książki jest bezosobowy stosunek autorki do całej historii. Stoi na drugim planie, pokazuje, nie angażuje się emocjonalnie. To dlatego całość osiąga wyjątkowy wymiar.


Więcej...

kiedys.jpg
Nie patrzcie na romantyczną okładkę! To doskonały, perfekcyjnie napisany i jeszcze lepiej poprowadzony kryminał, z mojego ulubionego działu kryminałów nieudziwnionych. Nie ma elementów science fiction, sensacyjnych czy jakichkolwiek innych!


Więcej...
impuls.jpg
Ta książka jest odmienna od tego, do czego przyzwyczaił nas Billingham. Nie ma tutaj idealnego detektywa. Nie ma idealnego śledztwa, nie ma wyjątkowo intuicyjnego detektywa. Jest też znacznie mniej depresyjnie.


Więcej...
wiatr.jpg
Mam szczerą nadzieję, że po tę powieść sięgną jacyś nasi filmowcy i zrobią z niej doskonały hit do kina. Aż się prosi. Dosyć już martyrologicznych gniotów, na które siłą zagania się dzieci w szkołach. Prosimy o Ciszewskiego.

Więcej...

1.jpg
Cenię sobie tę powieść przede wszystkim za to, że - w przeciwieństwie do innych, schematycznych romansów - bohaterowie nie mają lat dwudziestu, maksymalnie trzydziestu. Timmie ma 46 lat, Jean – Charles jest już po pięćdziesiątce. I bardzo dobrze!


Więcej...

 
Polityka Prywatności