Hannah jest kobietą szczęśliwą. Spełnia się w zawodzie, ma wspaniałą rodzinę i wielu przyjaciół. Jednak pewnego razu znajduje fotografię, która przypomina jej o nieszczęśliwej miłości. Wracają nie tylko wspomnienia – wkrótce w jej życiu zjawia się On… Czy warto dać szansę, szczególnie gdy na jaw wychodzi skrywany przez Marco sekret? Najnowszy romans Samanty Young „Ostatnia szansa” ukaże się 18 lutego br. nakładem Wydawnictwa Burda Książki.
Preston i Child znów posyłają agenta Pendergasta na spotkanie ze śmiercią. Pewnego wieczoru na progu ktoś porzuca ciało Albana - jego syna i równocześnie najgroźniejszego przeciwnika. W brzuchu zabitego znaleziony zostaje niezwykły błękitny turkus... Czy dawno zapomniany sekret z przeszłości zniszczy życie agenta? „Błękitny labirynt” to nowy thriller Douglasa Prestona i Lincolna Childa, który ukazał się 3 czerwca nakładem Wydawnictwa Burda Książki.
Wiedzieliście, kto to jest Manu Chao? Ja nie wiedziałam do czasu, kiedy w moje ręce trafiła ta szalona, surrealistyczna autobiografia. Ale nigdy nie jest za późno, żeby się douczyć. Witamy w życiu kompozytora i wykonawcy muzyki folk i latynoskiej. I zapraszamy do jednej z najbardziej szalonych książek w życiu.
Książki J.R. Rain są bardzo popularne na całym świecie. Podejrzewam, że na listach wielbicieli znajdzie się więcej kobiet, które bardziej utożsamią się z bohaterką. Ale każdy wielbiciel wampirów powinien czuć się w miarę usatysfakcjonowany. Rewolucji nie ma. Ale przyjemność na pewno.
Kolejna część niesamowitego cyklu „Świadkowie. Zapomniane głosy”. Nic tak nie opowiada historii jak jej świadkowie. Całość wciąga jak najlepsza powieść.

Studencka Marka

odpowiedz na wszystkie pytania



W ciągu ostatnich 30 dni zagłosowano (przeliczam) razy w naszych ankietach

O nie-premierach słów kilka

Eden
Sięgając po książkę Lincolna Childa, pewnie położoną w sekcji kryminałów, lepiej wiedzieć z jakim autorem mamy do czynienia. Wielbiciele kryminałów w stricte sensie tego słowa mogą mieć poczucie niedosytu. To bez wątpienia kryminały, ale też takie sensacyjne, z małą nutką s-f.
Dolina umarłych
„W tym gatunku nie ma nikogo lepszego” taką sentencję możemy dzisiaj znaleźć na większości powieści Tess Gerritsen. Pisarzy jest wielu, trudno więc o rzetelny ranking, fakt jednak pozostaje, że Gerritsen należy dzisiaj do czołówki tych najlepszych z najlepszych. I to całkiem zasłużenie, bo każda jej książka to wydarzenie.
Klinika śmierci
Jedna z pierwszych i jedna z najsłabszych książek Cobena. To bardziej sensacja niż kryminał, dużo słabsza niż inne książki doskonałego przecież pisarza. Czyta się do średnio, zaskoczenia nie ma wcale. Ale i specjalnej odrazy też nie. Gdyby to nie był Coben, można by całość przeżyć, może nawet i polubić. Tak, trudno jest uwierzyć, że to książka mistrza.
Irlandzki koktajl
Nie wiem ile samej autorki jest w bohaterce książki, ale jeśli tak dużo jak myślę, to trudno jest Gosi Brzezińskiej nie polubić, nawet nie widząc jej na oczy. Cała ta irlandzka opowieść po prostu tchnie optymizmem, jakby niezależnym od tego jakie trudności przechodzi w swoim życiu główna bohaterka Kasia. I kiedy tak towarzyszymy jej w kolejnych życiowych zakrętach, trudno jest się z nią nie utożsamić, nie przeżywać tego, co ona przeżywa.
Pensjonat nad Wierzbowym Jeziorem
Nie ma co ukrywać. To romans, tylko w troszkę lepszej oprawie. Nie ma tutaj tandety, nie ma kiczu. Ale górnolotnych zwrotów i ton schematycznych uproszczeń na pewno nie zabraknie. Zniosą pewnie tylko kobiety. Mężczyźni, jeśli przeczytali, na pewno się nie przyznają.
Słodka śmierć
Kolejny futurystyczny kryminał, opowiadający o przygodach dzielnej porucznik Eve Dallas i o jej dochodzeniach. Kolejna przyjemność z literatury i kolejna chęć na więcej. Nora Roberts po raz kolejny kłania się nisko swoim czytelnikom. A my z przyjemnością przyjmujemy jej kolejne dzieło.
Taniec Śmierci
Preston i Child w najlepszej z możliwych form i kolejna odsłona przygód słynnego agenta Pendergasta. Sensacja, thriller, kryminał a wszystko w to w najlepszym z możliwych wydaniu. Po raz kolejny, to niemalże gotowy scenariusz na film, ba na serię filmów. Naprawdę ciężko jest uwierzyć, dlaczego nikt jeszcze tego seryjnie nie ekranizuje.
następne>>>

Przeczytane, polecane

1.jpg
Cenię sobie tę powieść przede wszystkim za to, że - w przeciwieństwie do innych, schematycznych romansów - bohaterowie nie mają lat dwudziestu, maksymalnie trzydziestu. Timmie ma 46 lat, Jean – Charles jest już po pięćdziesiątce. I bardzo dobrze!


Więcej...

Histerie rodzinne_1.jpg
Kocham tę książkę. Śmiałam się, płakałam, przejmowałam wydarzeniami z życia kolejnych bohaterów. Dlaczego się śmiałam? Bo Izabela Pietrzyk ma tą wyjątkową zdolność do barwnych, celnych dialogów, przezabawnych komentarzy i ripost, które wygłaszają bohaterki jej książki.


Więcej...
zerwana_wiez.jpg
Ta książka tchnie takimi emocjami, że naprawdę trudno jest nie podejrzewać, że oto może przyszło nam czytać prawdziwą historię. Może nie samej autorki, ale historię zasłyszaną, opowiedzianą, gdzieś przez kogoś, kto przeszedł przez koszmar głównej bohaterki.

Więcej...
wiatr.jpg
Mam szczerą nadzieję, że po tę powieść sięgną jacyś nasi filmowcy i zrobią z niej doskonały hit do kina. Aż się prosi. Dosyć już martyrologicznych gniotów, na które siłą zagania się dzieci w szkołach. Prosimy o Ciszewskiego.

Więcej...

1.jpg
Owszem, wątków jest sporo, bo oprócz głównej bohaterki mamy też sporo bohaterów drugoplanowych. Ale wszyscy bez wyjątku są potrzebni. Potrzebni, aby stworzyć kryminał idealny, misternie utkany z małych rozdziałów opowiadających o wydarzeniach przeróżnych bohaterów.


Więcej...

3.jpg
Pierwsze, niezmiernie pozytywne przesłanie tej książki: nigdy nie jest za późno. Chociaż bohaterki książki dzieli wiele lat i równie wiele kilogramów, obie zaczynają w zasadzie od nowa. Obie mają życie dalekie od tego, jakie kiedyś sobie wymarzyły.

Więcej...

1.jpg
Siłą tej książki jest bezosobowy stosunek autorki do całej historii. Stoi na drugim planie, pokazuje, nie angażuje się emocjonalnie. To dlatego całość osiąga wyjątkowy wymiar.


Więcej...

nie_ma.jpg
Nie ma chyba takiego czytelnika na świecie, który nie będzie w stanie przewidzieć końca tej powieści. Po prostu nie ma. Wszyscy, a może raczej wszystkie wiemy, że całość prowadzi do nieuchronnego happy endu, poprzedzanego rozwijającym się powoli romansem głównych bohaterów.

Więcej...

zagubiona.jpg
Samej autorce z pewnością trudno jest odmówić wnikliwych przemyśleń, refleksji na temat straty, tak wielkiej, że życie wydaje się mieć zupełnie inny, być może nawet skończony wymiar. Jak wielka musi być strata całego świata i wszelkiego oparcia, jakie znamy w życiu?


Więcej...
wyscig.jpg
Z każdą kolejną stroną nabierałam pewności, że z tej książki powstałby pierwszorzędny, doskonały film. Czy mogłoby ją kupić Hollywood i przerobić na wyjątkowy (tak samo wyjątkowy jak książka) film?


Więcej...
To_ja.jpg
To urocza, ładnie napisana książka i wyjątkowo ciekawa, za co na pewno też należy docenić Christinę Lamb, reporterkę piszącą o Pakistanie i Afganistanie. Drobiazgowa w opisach, przekonująca szczegółami.


Więcej...

3.jpg
Maryli nie da się nie lubić. Celne uwagi, błyskotliwe spostrzeżenia i typowe, impulsywne kobiece zachowania sprawiają, że z kobietą z łatwością utożsamią się czytelniczki, albo też uznają ją za swoją najlepszą przyjaciółkę. Jedno albo drugie, innej opcji nie ma.


Więcej...

tsunami.jpg
Autorka brutalnie opisuje kolejne miesiące życia. Odnalezienie zwłok najbliższych, niektórych nawet kilka miesięcy po fali. Wartę rodziny, przerażonej (całkiem słusznie), że Sonali będzie chciała targnąć się na swoje życie.


Więcej...
dziedzictwo.jpg
A rzeczywistość tej książki jest ponura. Wymiana atomowych ciosów zamieniła świat w radioaktywną pustynię – no, niezupełnie pustynię, bo łażą po niej rozmaite zwierzęta mutanty, dość niemiłe i nachalne. Nieliczne ocalałe jednostki kryją się w podziemiach – pierwsza książka z cyklu rozgrywa się w moskiewskim metrze, ta w wojskowej podziemiach pod Kaliningradem.

Więcej...
idealne.jpg
Na okładce wyczytałam, że „"Idealne życie" potwierdza nieprzeciętny talent Kołczewskiej do ukazywania ludzi w sytuacjach niby-codziennych, a tak naprawdę ekstremalnych.” I to niewątpliwie prawda, chociaż nie całkowita.

Więcej...

Edukacja


Nauka języka za granicą
JPEdukacja_220_pytania.gif

Przegląd uczelni
w Polsce
SWPS_220_uni.jpg
Polskie uczelnie w obrazach
miniatura
miniatura
miniatura Inauguracja roku akademickiego 2012-2013
 
Polityka Prywatności