Wiedzieliście, kto to jest Manu Chao? Ja nie wiedziałam do czasu, kiedy w moje ręce trafiła ta szalona, surrealistyczna autobiografia. Ale nigdy nie jest za późno, żeby się douczyć. Witamy w życiu kompozytora i wykonawcy muzyki folk i latynoskiej. I zapraszamy do jednej z najbardziej szalonych książek w życiu.
Książki J.R. Rain są bardzo popularne na całym świecie. Podejrzewam, że na listach wielbicieli znajdzie się więcej kobiet, które bardziej utożsamią się z bohaterką. Ale każdy wielbiciel wampirów powinien czuć się w miarę usatysfakcjonowany. Rewolucji nie ma. Ale przyjemność na pewno.
Kolejna część niesamowitego cyklu „Świadkowie. Zapomniane głosy”. Nic tak nie opowiada historii jak jej świadkowie. Całość wciąga jak najlepsza powieść.
Pozwoliłam się uwieść, chociaż może nie od razu. Całość zrekompensowała mi jednak dość toporny początek. Która kobieta nie lubi sentymentalnych historii o uczuciach? Jeśli mówi, że nie – pewnie kłamie. Ale niech czyta potajemnie.
Anna Kańtoch pisze ciekawe recenzje filmów, seriali i książek, jeśli wierzyć Wikipedii pracuje w biurze podróży, skończyła orientalistykę, ma koty. Jest osobą, którą chciałoby się poznać, a w każdym razie sprawdzać, co u niej na blogu. Potrafi też pisać. Naprawdę! A to nie takie częste na polskim rynku pisarzy fantasy/science-fiction. A mimo wszystko nie polubiłam Przedksiężycowych.

Studencka Marka

odpowiedz na wszystkie pytania



W ciągu ostatnich 30 dni zagłosowano (przeliczam) razy w naszych ankietach

Nowości czytelnicze

Kategoria
Wydawnictwo

Kim jest pisarz według Harukiego Murakamiego

Kategoria: W wolnym czasie
Wydawnictwo: Muza

Kiedy idzie ulicą, nikt nie zwraca na niego uwagi, w restauracji zwykle dostaje najgorszy stolik. W codziennym życiu Haruki Murakami prawie nie doświadcza tego, że jest pisarzem. Jak twierdzi − miał trochę talentu, szczęścia i uporu, dzięki którym od ponad trzydziestu pięciu lat zarabia na życie pisaniem książek. Ten fakt do tej pory go dziwi. O swoim zdziwieniu opowiada w książce „Zawód: powieściopisarz”.

Jego utwory zostały przetłumaczone na ponad pięćdziesiąt języków. Doceniono je w różnych krajach i kulturach. Haruki Murakami to najwybitniejszy i najbardziej znany na świecie japoński pisarz. Nie udziela wywiadów, rzadko pojawia się w mediach. Nigdy nie zamierzał zostać pisarzem. W wieku trzydziestu lat napisał powieść, która niespodziewanie dostała nagrodę za najlepszy debiut. W ciągu całej literackiej kariery nigdy nie miał kryzysu twórczego. Od dawna już chciał opowiedzieć o tym, jak to jest być powieściopisarzem.

Dlaczego akurat słowa Zbigniewa Herberta dodają odwagi Murakamiemu? Jak w kraju, w którym ceni się harmonię i negatywnie patrzy na wychodzenie poza przyjęte schematy, udało mu się zachować oryginalność i wolność, która potrzebna jest twórcy? Jak nie utracić wiary w siebie w obliczu bardzo surowej krytyki? Jakim człowiekiem jest powieściopisarz? To tylko niektóre kwestie podejmowane przez japońskiego autora. Murakami wyjaśnia też m. in. dlaczego nie pokazuje się publicznie, rzadko występuje w mediach, nie bierze udziału w publicznym podpisywaniu książek oraz na czym polega "miesiąc miodowy" pisarza i czytelnika. "Zawód: powieściopisarz" to napisane dowcipnie, rzeczowo, ale ze sporą dozą autoironii, eseje na temat tego zawodu. Murakami z dystansem patrzy na siebie jako twórcę i dzieli się swoimi przemyśleniami na temat procesu tworzenia. W książce nie zabraknie też historii o prywatnym życiu autora - o dzieciństwie na przedmieściach między Osaką a Kobe, młodości, studiach i opowieści o tym, gdzie zdobywał prawdziwą wiedzę o życiu i żonie, która od zawsze jest pierwszą czytelniczką jego powieści.

Budzę się codziennie rano, podgrzewam w kuchni kawę, nalewam do dużego kubka, niosę kubek do gabinetu, siadam przy biurku i uruchamiam komputer (czasami tęsknię za liniowanym papierem i długo używanym i ukochanym grubym piórem Mont Blanc). Zaczynam się zastanawiać: "No to o czym by tu napisać?". Jestem w takich chwilach naprawdę szczęśliwy. Pisanie nigdy nie wydawało mi się męczące - mówię to szczerze. Nigdy też (na szczęście) nie zdarzyło mi się przeżywać męki twórczej z powodu tego, że nie mogę pisać. Myślę wręcz, że gdyby mi to nie sprawiało przyjemności, pisanie nie miałoby w ogóle sensu. Nie mogę się pogodzić z ideą pisania jako ciężkiej pracy. Według mnie powieść to coś, co w zasadzie powinno samo łatwo się narodzić.

(fragment książki)

Haruki Murakami - urodzony w Kioto w 1949 r. Najwybitniejszy i najbardziej znany na świecie pisarz japoński. W wydawnictwie Muza SA ukazały się dotychczas następujące tytuły: Przygoda z owcą, Koniec świata i Hard-boiled Wonderland, Norwegian Wood, Tańcz, tańcz, tańcz, Na południe od granicy, na zachód od słońca, Sputnik Sweetheart, Kronika ptaka nakręcacza, Kafka nad morzem, Po zmierzchu, O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu, 1Q84, Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa, Słuchaj pieśni wiatru/Flipper roku 1973 oraz cztery zbiory opowiadań: Wszystkie boże dzieci tańczą, Ślepa wierzba i śpiąca kobieta, Zniknięcie słonia oraz Mężczyźni bez kobiet.

data ostatniej modyfikacji: 2017-07-14 09:02:04
Komentarze
Przeczytane, polecane
wiatr.jpg
Mam szczerą nadzieję, że po tę powieść sięgną jacyś nasi filmowcy i zrobią z niej doskonały hit do kina. Aż się prosi. Dosyć już martyrologicznych gniotów, na które siłą zagania się dzieci w szkołach. Prosimy o Ciszewskiego.

Więcej...
kilka.jpg
Magdalena Zimny – Louis tka swoją opowieść z malutkich przypadków, składając ją w jedną, przepiękną, życiową opowieść o szukaniu swojego miejsca na świecie. Czy powinno się ono ograniczać do najbliższych stron?

Więcej...
nie_ma.jpg
Nie ma chyba takiego czytelnika na świecie, który nie będzie w stanie przewidzieć końca tej powieści. Po prostu nie ma. Wszyscy, a może raczej wszystkie wiemy, że całość prowadzi do nieuchronnego happy endu, poprzedzanego rozwijającym się powoli romansem głównych bohaterów.

Więcej...

impuls.jpg
Ta książka jest odmienna od tego, do czego przyzwyczaił nas Billingham. Nie ma tutaj idealnego detektywa. Nie ma idealnego śledztwa, nie ma wyjątkowo intuicyjnego detektywa. Jest też znacznie mniej depresyjnie.


Więcej...

1.jpg
Siłą tej książki jest bezosobowy stosunek autorki do całej historii. Stoi na drugim planie, pokazuje, nie angażuje się emocjonalnie. To dlatego całość osiąga wyjątkowy wymiar.


Więcej...

zerwana_wiez.jpg
Ta książka tchnie takimi emocjami, że naprawdę trudno jest nie podejrzewać, że oto może przyszło nam czytać prawdziwą historię. Może nie samej autorki, ale historię zasłyszaną, opowiedzianą, gdzieś przez kogoś, kto przeszedł przez koszmar głównej bohaterki.

Więcej...

1.jpg
Czytając takie książki, aż marzy się, żeby zobaczyć je przełożone na deski teatru. Byłby murowany hit, w przeróżnych grupach demograficznych. Większość tej małej książeczki zajmują doskonale napisane dialogi oraz interakcje bohaterek i mężczyzn obecnych w ich życiu.

Więcej...

1.jpg
Cenię sobie tę powieść przede wszystkim za to, że - w przeciwieństwie do innych, schematycznych romansów - bohaterowie nie mają lat dwudziestu, maksymalnie trzydziestu. Timmie ma 46 lat, Jean – Charles jest już po pięćdziesiątce. I bardzo dobrze!


Więcej...

1.jpg
Zdumiewający jest język, którym napisana jest ta książka. Momentami znowu przypominający peerelowskie kryminały, momentami fragmenty z ulotek reklamowych. Czasem autor zaskoczy nas niecodziennym zastosowaniem jakiegoś słowa w nieprzynależnym mu znaczeniu. Wszyscy mówią pełnymi zdaniami, starannie doprecyzowują to, co mają na myśli, tak samo też postępuje autor, który nie unika wskazywania na intencje swoich postaci, podpowiadając nam np. że właśnie zażartowali.

Więcej...
zimowa.jpg
Rzecz zaczyna się dosyć niewinnie, w początkach Nowego Jorku. Włamywacz Peter Lake zakochuje się z wzajemnością w umierającej na gruźlicę i bardzo zamożnej Beverly. Nowym Jorkiem rządzą gangi, a przywódca jednego z nich usiłuje zabić Petera Lake’a.


Więcej...
idealne.jpg
Na okładce wyczytałam, że „"Idealne życie" potwierdza nieprzeciętny talent Kołczewskiej do ukazywania ludzi w sytuacjach niby-codziennych, a tak naprawdę ekstremalnych.” I to niewątpliwie prawda, chociaż nie całkowita.

Więcej...
To_ja.jpg
To urocza, ładnie napisana książka i wyjątkowo ciekawa, za co na pewno też należy docenić Christinę Lamb, reporterkę piszącą o Pakistanie i Afganistanie. Drobiazgowa w opisach, przekonująca szczegółami.


Więcej...
zagubiona.jpg
Samej autorce z pewnością trudno jest odmówić wnikliwych przemyśleń, refleksji na temat straty, tak wielkiej, że życie wydaje się mieć zupełnie inny, być może nawet skończony wymiar. Jak wielka musi być strata całego świata i wszelkiego oparcia, jakie znamy w życiu?


Więcej...
Histerie rodzinne_1.jpg
Kocham tę książkę. Śmiałam się, płakałam, przejmowałam wydarzeniami z życia kolejnych bohaterów. Dlaczego się śmiałam? Bo Izabela Pietrzyk ma tą wyjątkową zdolność do barwnych, celnych dialogów, przezabawnych komentarzy i ripost, które wygłaszają bohaterki jej książki.


Więcej...
porwana.jpg
Intryg w tej książce nie brakuje. Jest sprawa śledztwa prowadzonego przez Łukasza i jego współpracowników. Jest ta związana z niejasną, pełną mrocznych sekretów przeszłością Justyny. A jakby tego było mało, dochodzi jeszcze teraźniejszy wątek niejasnych interesów w pracy Justyny.


Więcej...

Edukacja


Konkurs


Nauka języka za granicą

Przegląd uczelni
w Polsce
AHE_220.gif
Polskie uczelnie w obrazach
miniatura
miniatura Inauguracja-roku-akademickiego-2016-2017- 06
miniatura

Studenckie
wakacje