Studencka Marka

odpowiedz na wszystkie pytania



W ciągu ostatnich 30 dni zagłosowano (przeliczam) razy w naszych ankietach

Nowości czytelnicze

Kategoria
Wydawnictwo

Prognoza dla świata - George Friedman powraca!

Kategoria: W wolnym czasie
Wydawnictwo: Literackie

George Friedman, szef renomowanej agencji Stratford i autor głośnej prognozy dla świata na najbliższe 100 lat powraca z nową książką. Następna dekada jest próbą szczegółowego omówienia najważniejszych problemów w polityce zagranicznej, z którymi rząd amerykański będzie musiał się zmierzyć w ciągu najbliższych dziesięciu lat w poszczególnych regionach świata.


W poprzedniej książce pt. Następne 100 lat Friedman przewidywał wzrost znaczenia Polski na arenie międzynarodowej. W Następnej dekadzie znajdziemy charakterystykę sytuacji pogranicza rosyjsko-europejskiego ze szczególnym uwzględnieniem bałtycko-czarnomorskiego Międzymorza. W tej grupie państw rolę lidera, a może wręcz potencjalnego mocarstwa, George Friedman przyznaje właśnie Polsce.

Co istotne, w Następnej dekadzie autor nie tylko kreśli wizję przyszłości w oparciu o rzetelne analizy geopolityczne, ale też sugeruje administracji amerykańskiej pewne posunięcia czy rozwiązania. A trzeba pamiętać, że opinie tego przyjaznego Rzeczypospolitej politologa są brane pod uwagę w Białym Domu.

data ostatniej modyfikacji: 2012-02-12 14:48:59
Komentarze
Dość irytująca książka, ale niewykluczone, że dieta rozkręcająca przemianę materii jest skuteczna. Niestety, niełatwo ją stosować.
Najlepsza część świetnej sagi młodzieżowej, zamykająca jeden z najciekawszych cyklów książek, jaki pojawił się na rynku w ciągu ostatnich 10 lat. Czytaliście poprzednie? To ja powiem, że na taki finał właśnie czekaliście. Porywa od pierwszej do ostatniej strony i zostaje jeszcze na bardzo długo.
Bardzo trudno jest tę książkę sklasyfikować. Czy jest to kryminał? Na pewno trochę, bo całość opowiada przecież o nie do końca wyjaśnionym morderstwie. Czy to opowieść społeczna? Troszeczkę, bo pokazuje nie do końca sprawny system karania życiem za życie. Na pewno jednak jest to opowieść o pewnej historii dorastania, tego fizycznego i psychicznego. Nawet jeśli to dorastanie nie prowadzi tam gdzie powinno.
Mam bardzo zły stosunek do latania. Ale jeśli ktoś dałby mi wybór, samolot czy jacht, to po tej książce poszłabym prosto na lotnisko. Fenomenalny kryminał. Yrsa Sigurdardottir była mi do tej pory zupełnie nieznana, ale teraz kupuję każdą jej książkę. W ciemno.
Kryminały niemieckie traktuję z lekką rezerwą. Ale ten, towarzysząc mi w podróży, znacznie ją uprzyjemnił i skrócił. Wciągnęłam się bez reszty. Trochę nietypowy koniec. Ale reszta – pierwsza klasa!
Na co dzień, jeśli okoliczności mnie nie zmuszają, staram się trzymać daleko od polskiej współczesnej ambitnej prozy. Wit Szostak był mi całkowicie nieznany i zaczynałam czytać tę powieść bez żadnych wstępnych oczekiwań, również co do gatunku. I choć 100 dni bez słońca dzielą od udanej książki lata świetlne, to jednak są całkiem fajną zachętą, żeby poczytać sobie tego autora więcej.
Książka jest nieco bogatsza w treści niż sugeruje tytuł. Nie jest to dosłownie poradnik jak stać się lepszym kierowcą, ale swoista pogadanka o samochodach. Pogadanka, bo wszystko przedstawione jest w formie wywiadu z jednym z najlepszych polskich kierowców rajdowych. W opisie książki o formie uprzedza niejako sam autor, gdyż najpierw powstał cykl audycji radiowych a potem na ich podstawie powstała forma pisana… Można to zaliczyć jedynie in plus, gdyż czyta się dobrze, szybko… ot można połączyć przyjemne z pożytecznym (czyt. naukę z miłą lekturą).
Opis książki zupełnie mnie do niej nie zachęcił. „Wyjeżdża na prowincję, do rodzinnego domu, aby przemyśleć ostatnie osiemnaście lat, gdy zatraciła się w budowanoi kariery (...) czy prawda jest zawsze najważniejsza? Czy miłość wszystko zniesie?” zabrzmiało jak zapowiedź czegoś schematycznego, przewidywalnego, cukierkowego. Zwyciężyła jednak służbowe poczucie obowiązku i dobrze się stało. Mimo tego, że skończyłam już czytać tę powieść wciąż jestem pod jej ogromnym urokiem. To magiczna książka dla każdego.
Antykwariusz Smolin w trzeciej części cyklu staje się osobą brutalniejszą, zmuszoną do niezbyt eleganckiej walki z licznymi podłymi wrogami. Z przykrością stwierdzam, że na drugi plan w związku z tym schodzi poszukiwanie skarbów i atrakcyjna dziennikarka Inga.
Opowieść o miłości, która rodzi się dokładnie wtedy, kiedy zupełnie nie powinna. Cecelia Ahern kolejny raz udowadnia, że potrafi tworzyć ciepłe, magiczne opowieści, zupełnie pozbawione tandetnego romansowego lukru. Jestem przekonana, że książka doczeka się ekranizacji.
Powieść obyczajowa, która stopniowo przeradza się w pierwszej klasy kryminał. To doskonała, pełna napięcia książka, prowadząca do finału, którego nikt nie jest w stanie przewidzieć. Majstersztyk.
Agnieszka Krakowiak-Kondracka znana jest w mediach jako scenarzystka „Na dobre i na złe”, które (jak wieść głosi) pod jej rządami osiągnęło z powrotem pierwotną świetność i sześć milionów widzów. Ta książka jest jej debiutem powieściowym. Miłym, przyjemnie napisanym, nawet jeśli straszliwie, straszliwie przewidywalnym.
Nie będę tutaj robić wykładów, jak to trzeba uczyć się języków obcych. Wszyscy wiedzą, że trzeba. Nie będę też pisać, jak nużącą czynnością może być wkuwanie dużej ilości słówek na raz. Fiszki to jedno z najmądrzejszych narzędzi, jakie kiedykolwiek wymyślono do ułatwienia tego procesu. Kiedyś robiliśmy je sami, mozolnie tnąc kartki papieru i wpisując słowa. Dzisiaj na szczęście nie trzeba.
Chociaż wrażenie może być inne, na naszym rynku jest naprawdę mało prawdziwie porządnych przewodników turystycznych. Jeszcze mniej jest porządnych opowiadających o naszym kraju. Ten zachwyca. Po pierwszych kilku stronach od razu chce się jechać w Sudety.
Jestem gorącą orędowniczką tezy, że jeśli ktoś robi dobrze jedną rzecz, nie powinien zabierać się za drugą. Dlatego z dużym sceptycyzmem przyjęłam książkę, której współautorką jest Justyna Steczkowska. Ale na szczęście się myliłam. Do czego z przyjemnością się przyznaję.
Mała objętością, duża duchem książka. O prawdziwych ludziach, dla prawdziwych ludzi. Dorota Sumińska porywa niebywałym spojrzeniem na świat i niebagatelnymi refleksjami. Czytajcie. Bez reszty.
Lubię książki Billinghama, bo to pierwszorzędne kryminały, doskonale napisane, klasycznie, nieudziwnione, wciągające. To klasyczna, świetna lektura dla każdego wielbiciela kryminału. Wierzcie mi, tych klasycznych kryminałów wciąż jest dzisiaj za mało.
Pozwoliłam się uwieść, chociaż może nie od razu. Całość zrekompensowała mi jednak dość toporny początek. Która kobieta nie lubi sentymentalnych historii o uczuciach? Jeśli mówi, że nie – pewnie kłamie. Ale niech czyta potajemnie.
Lubię przewodniki tematyczne, zwłaszcza te dobrze zrobione. Wojciech Orliński, ewidentny fan książek Larssona musiał się nieźle nad swoim dziełem napracować. To rzetelny przewodnik, ale też kopalnia wiedzy o samych książkach i filmowych adaptacjach.
Zdrowe żywienie zawsze jest w modzie. Dlatego tę książkę polecałabym przeczytać z uwagą. Może zupełnie ją zignorujecie. Ale może też zmienić waszą codzienność.
Seriale typu CSI od dawna biją rekordy popularności na całym świecie. Polacy, tak samo jak mieszkańcy reszty świata uwielbiają czytać i oglądać historię o tym, jak przeprowadzone było śledztwo, najlepiej takie, które prowadziło bezpośrednio do złapania niecnego mordercy. Prawda jest niestety odległa od filmów.
Saga wielu pokoleń jednej rodziny. Chociaż Danielle Steel z reguły przyzwyczaja nas do happy endów, nie zabraknie tutaj i bardziej dramatycznych momentów. Bo przecież w historii rodziny nie zawsze wszystko może się skończyć tak, jak byśmy sobie wymarzyli. Tym bardziej, jeśli na jej losy wpływają katastrofy, wojny i osobiste, często wieloletnie konflikty.
Jak sam tytuł głosi, to opowieść o czekaniu na coś, na co czeka każdy z nas. Nawet podświadomie. To także kolejna doskonała powieść Danielle Steel, może lekko ckliwa, ale poruszająca tak jak jej książki poruszać potrafią. Idealna na ciepłe, jesienne wieczory.
Autorów prawdziwych, nieudziwnionych kryminałów można dzisiaj policzyć na palcach dwóch rąk. Wcale nie przysłowiowych. Są moimi osobistymi literackimi bohaterami. Piszą książki, które przedstawiają wyjątkowe kryminalne historie, nieprzewidywalne, wyjątkowe, z zaskakującym i bardzo wybuchowym finałem. Na ich czele stoi aktualnie Gregg Olsen. Autor książek, po które mogłabym po nocy stać pod księgarnią. I nie wygląda na to, żeby jak na razie ktoś mu zagrażał.
Urocza, spokojna powieść o ludziach, taka która wzruszy i zmusi do kilku refleksji. Kobiety lubią takie książki, pełne prawdziwych bohaterów i chwil.
Sarah Jio pisze takie książki, które chwytają za serce i trzymają jeszcze długo po tym jak skończymy czytać ostatnią stronę. To takie emocjonalne, doskonałe powieści dla każdego, kto potrzebuje chwili wytchnienia, pocieszenia i emocjonalnej przygody. Kolejna przepiękna powieść doskonałej autorki. Nie ma dostatecznych słów.
Ta historia miała podłoże w faktach. Aż trudno uwierzyć, że w cywilizowanym kraju, we współczesnych czasach, ktoś gdzieś nielegalnie sprzedał 60 tys. dzieci. Ale fakty są niezaprzeczalne. I być może dlatego ta powieść jest tak emocjonalna.
Jest coś urzekającego w tej powieści. Być może to spokojna narracja, opowiadająca o życiu pewnej kobiety. Być może zdolność autorki do nakreślania wiarygodnych postaci i przepięknego tła, na którym dzieją się trudne, życiowe wydarzenia. Przeczytałam z przyjemnością. Chociaż miejscami czułam się przygnębiona.
Cukierkowa okładka zupełnie nie przepowiada tego, co możemy znaleźć w środku. Nie będzie tam lukrowanych romansów. Będzie za to świetnie napisana, dramatyczna historia z dreszczykiem. Może oparta na znanym motywie, ale za to wciągająca bez reszty.
Nieprawdopodobny debiut literacki detektywa londyńskiej policji. Świetnie napisana książka, doskonały kryminał, nawet dla najbardziej wymagających wielbicieli. Powieść fenomenalna!!!
Jeśli Amerykanie nie przerobią tej książki na film, będzie to jedna z największych strat ostatniego 10lecia. To po prostu wymarzony scenariusz na doskonałą hollywoodzką produkcję. Tak jak wymarzona jest sama powieść. Przynajmniej dla tych, którzy kochają mroczne historie z pogranicza thrillera i horroru, świetnie napisane, pełne niespodzianek, przyprawiające o prawdziwe dreszcze.
Gdyby Anna Karpińska zapukała do moich drzwi w środku nocy, z radością wpuściłabym ją do domu. Ba, zrobiłabym to zawsze i wszędzie. Prawda jest taka, że kocham Annę Karpińską. Wielką miłością, którą czuję za każdym razem, kiedy tylko widzę jej nową powieść. Tę najnowszą przeczytałam w jeden wieczór, pół nocy i jeden poranek. Kończyłam na parkingu przed biurem. Inaczej nie poszłabym do pracy. Przepadam w każdą jej książkę. Bez reszty.
Choćbym bardzo się starała, nie jestem w stanie wymyślić nowych, dostatecznie pozytywnych słów na opisanie tych książek. Wciąż pozostaję jednak pod wrażeniem tego, że naczelna autorka romansów pisze też świetne kryminały. A ten jest chyba najlepszy z serii.
Lubię książki Billinghama, bo to pierwszorzędne kryminały, doskonale napisane, klasycznie, nieudziwnione, wciągające. To klasyczna, świetna lektura dla każdego wielbiciela kryminału. Wierzcie mi, tych klasycznych kryminałów wciąż jest dzisiaj za mało.
Opowieść o życiu dziewczyny, opowieść o życiu kobiety. To dramatyczna relacja dziewczyny pochodzenia japońskiego, która znalazła się w Stanach Zjednoczonych w czasach, kiedy to pochodzenie było najgorszą cechą do posiadania. To mocna, emocjonalna książka. Trudna. Warta czytania.
Przeczytane, polecane

1.jpg
Ale przecież wszyscy doskonale wiemy, że Charlaine Harris ma doskonałą rękę do takich literackich małych miasteczek, pełnych wyjątkowych ludzi i ich nietypowych sekretów.

Więcej...

wiatr.jpg
Mam szczerą nadzieję, że po tę powieść sięgną jacyś nasi filmowcy i zrobią z niej doskonały hit do kina. Aż się prosi. Dosyć już martyrologicznych gniotów, na które siłą zagania się dzieci w szkołach. Prosimy o Ciszewskiego.

Więcej...
jajko.jpg
Doskonała w swoim fachu scenarzystka Agnieszka Krakowiak-Kondracka wie, jak napisać powieść dla powszechnego (w dobrym sensie tego słowa) czytelnika, spragnionego pocieszenia, rozrywki i przyjemności literackiej. Jest w tym temacie doskonała.


Więcej...
dziedzictwo.jpg
A rzeczywistość tej książki jest ponura. Wymiana atomowych ciosów zamieniła świat w radioaktywną pustynię – no, niezupełnie pustynię, bo łażą po niej rozmaite zwierzęta mutanty, dość niemiłe i nachalne. Nieliczne ocalałe jednostki kryją się w podziemiach – pierwsza książka z cyklu rozgrywa się w moskiewskim metrze, ta w wojskowej podziemiach pod Kaliningradem.

Więcej...
To_ja.jpg
To urocza, ładnie napisana książka i wyjątkowo ciekawa, za co na pewno też należy docenić Christinę Lamb, reporterkę piszącą o Pakistanie i Afganistanie. Drobiazgowa w opisach, przekonująca szczegółami.


Więcej...

3.jpg
Maryli nie da się nie lubić. Celne uwagi, błyskotliwe spostrzeżenia i typowe, impulsywne kobiece zachowania sprawiają, że z kobietą z łatwością utożsamią się czytelniczki, albo też uznają ją za swoją najlepszą przyjaciółkę. Jedno albo drugie, innej opcji nie ma.


Więcej...

3.jpg
Pierwsze, niezmiernie pozytywne przesłanie tej książki: nigdy nie jest za późno. Chociaż bohaterki książki dzieli wiele lat i równie wiele kilogramów, obie zaczynają w zasadzie od nowa. Obie mają życie dalekie od tego, jakie kiedyś sobie wymarzyły.

Więcej...
zolte_ptaki.jpg
To książka wyjątkowa, jakich mało na tym świecie. Gdyby w swoim czasie przeczytał ją prezydent Bush, może chociaż na minutę zastanowiłby się, jakie konsekwencje na normalnych ludziach może mieć jego bezsensowna wojna w Iraku.


Więcej...

Napisałam już tyle euforycznych recenzji książek z tej serii, że byłam całkowicie przekonana, iż nie znajdę już nowych pochwał. Ale znalazłam, bo ta książka z łatwością awansowała na pierwsze miejsce w serii. Jest po prostu najlepsza, być może dlatego, że inna jest niż jej koleżanki.

Więcej...
zagubiona.jpg
Samej autorce z pewnością trudno jest odmówić wnikliwych przemyśleń, refleksji na temat straty, tak wielkiej, że życie wydaje się mieć zupełnie inny, być może nawet skończony wymiar. Jak wielka musi być strata całego świata i wszelkiego oparcia, jakie znamy w życiu?


Więcej...
1.jpg
Clara Sanchez prowadzi swoją narrację na dwóch równoległych torach. Ta powieść to historia dwóch młodych dziewczyn, które musiały poradzić sobie z tajemnicą, która przerosłaby wielu.

Więcej...
zerwana_wiez.jpg
Ta książka tchnie takimi emocjami, że naprawdę trudno jest nie podejrzewać, że oto może przyszło nam czytać prawdziwą historię. Może nie samej autorki, ale historię zasłyszaną, opowiedzianą, gdzieś przez kogoś, kto przeszedł przez koszmar głównej bohaterki.

Więcej...
wyrachowanie.jpg
Nie wiem dlaczego Nora Roberts zdecydowała się pisać te futurystyczne kryminały pod pseudonimem. Czy miałoby to wpływ na sprzedaż? W końcu sama Roberts ma rzesze fanów na całym świecie, takich którzy sięgną po każdą książkę sygnowaną jej nazwiskiem.
  

Więcej...
zapomniana.jpg
Ta historia urodziła się w głowie bardzo młodej autorki, trudno jest więc oczekiwać dorosłej, emocjonalnie głębszej powieści. Milena Malek ma 14 lat pewnie w jej słowach lepiej odnajdą się jej rówieśnicy.

Więcej...
wyscig.jpg
Z każdą kolejną stroną nabierałam pewności, że z tej książki powstałby pierwszorzędny, doskonały film. Czy mogłoby ją kupić Hollywood i przerobić na wyjątkowy (tak samo wyjątkowy jak książka) film?


Więcej...